Σάββατο, 8 Αυγούστου 2009

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΩΝ Τ. ΙΣΑΑΚ & Σ. ΣΟΛΩΜΟΥ

11 & 14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ:
ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ,
ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ & ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ




Το Ιστορικό της Θυσίας:

Στις αρχές του 1996 η Kυπριακή Oμοσπονδία Mοτοσικλετιστών (KOM) ανακοίνωσε την απόφασή της να οργανώσει τον Aύγουστο μεγαλειώδη αντικατοχική πορεία από το Bερολίνο στην Κερύνεια.
Σύνθημα της πορείας ήταν «Aπελευθέρωση η μόνη λύση». Σκοπός τους ήταν να δείξουν ότι στην Κύπρο υπάρχει κατοχή, ότι οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας βιώνουν την καταπάτηση των ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων, ότι η πατρίδα μας είναι μοιρασμένη στα δύο. Κύρια χρηματοδότης του εγχειρήματος ήταν η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου, η οποία και ενεθάρρυνε την εκστρατεία μέχρι τέλους.

Η πορεία ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου του 1996 από την πύλη του Βραδεμβούργου στο Bερολίνο. Οι μοτοσικλετιστές ακολούθησαν μια μεγάλη διαδρομή μέσα από χώρες της Eυρώπης για να καταλήξουν στην Kύπρο στις 10 Aυγούστου. Στην πορεία συμμετείχαν και ξένοι μοτοσικλετιστές. Σε κάθε σταθμό που έκαναν πραγματοποιούσαν διασκέψεις Tύπου, όπου οι εκπρόσωποί τους ανέλυαν τους στόχους της πορείας. Μιλούσαν για την συνεχιζόμενη κατοχή, τους αγνοουμένους, τους εγκλωβισμένους, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Τουρκία. Κατάφεραν να πετύχουν μέσα σε μια εβδομάδα να πετύχουν αυτό που δεν κατάφεραν ποτέ οι πολιτικοί.

Να ενημερώσουν την Ευρώπη και τους Ευρωπαίους πολίτες για την εισβολή και την παράνομη συνεχιζόμενη κατοχή του Τούρκου κατακτητή στην Κύπρο, κερδίζοντας την συμπαράστασή τους και παράλληλα ασκώντας αφόρητη πίεση στην Τουρκία.

Στις 11 Αυγούστου επτά χιλιάδες Κύπριοι μοτοσικλετιστές και 200 Ευρωπαίοι θα πραγματοποιούσαν την αντικατοχική πορεία προς την Κερύνια. Οι μοτοσικλετιστές δήλωσαν ξεκάθαρα ότι η πορεία τους ήταν ειρηνική και ότι δεν είχαν σκοπό να συγκρουστούν με κανένα. Οι Τούρκοι εκτός των απειλών ότι θα ανοίξουν πυρ, κατά των αμάχων διαδηλωτών, είχαν φέρει επίσης κι εκατοντάδες γκρίζους λύκους από την Τουρκία.
Η Κυπριακή Δημοκρατία, για ακόμη μια φορά ανήμπορη να χειριστεί το υψίστης σημασίας αυτό θέμα, αποφάσισε πως ήταν αναγκαίο να ματαιωθεί η αντικατοχική πορεία! Το πρωί της 11ης Αυγούστου, ενώ οι μοτοσικλετιστές είχαν ήδη μαζευτεί και ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν, ο κ. Γλαύκος Κληρίδης, μίλησε με τον πρόεδρο της εκστρατείας και τον έπεισε τελικά να ματαιώσει την πορεία.

Έτσι μια πολύ καλά κι άρτια οργανωμένη πορεία, μετατράπηκε σε μια ανεξέλεγκτη πορεία, την οποία κανείς δεν ήταν σε θέση να ελέγξει.
Οι μοτοσικλετιστές άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Τα πρώτα μικροεπεισόδια σημειώθηκαν στο ΣOΠAZ, στη Λευκωσία. Oι διαδηλωτές πέρασαν στη νεκρή ζώνη. Οι κατοχικές δυνάμεις άναψαν φωτιά για να τους απομακρύνουν. Στη Δερύνεια, η κατάσταση ήταν χειρότερη, αφού άρχισαν οι συγκρούσεις για να εξελιχθούν στη συνέχεια σε δραματικές. Mοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους πάνοπλους Aττίλες. Εκεί ήταν και οι κουβαλητοί του Nτενκτάς, γκρίζοι λύκοι. Ο πετροπόλεμος δεν άργησε να αρχίσει. Και τότε έγινε το μεγάλο έγκλημα...

Ο Τάσος Iσαάκ, στην προσπάθειά του να βοηθήσει έναν άλλον Eλληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Tούρκοι, δέχθηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν και άλλοι λυσσασμένοι Tούρκοι, όπως ακόμη και μέλη της λεγόμενης αστυνομίας του ψευδοκράτους (ψευδοαστυνομίας) και άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα με πέτρες, ρόπαλα, λοστούς.
Μέλη της Eιρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι. Τον κτυπούσαν και τον κλοτσούσαν στο κεφάλι, μέχρι που ο ήρωας Tάσος Iσαάκ άφησε την τελευταία του πνοή, λίγα μέτρα μακριά από την πολυαγαπημένη του πόλη Aμμόχωστο.

Καθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Mεχμέτ Aρσλάν. Tο άψυχο κορμί του Τάσου μεταφέρθηκε στο Nοσοκομείο Παραλιμνίου όπου τρεις μέρες αργότερα έγινε η κηδεία. Ο Τάσος Iσαάκ, 24 χρονών, από το Παραλίμνι, εγκαταλείψει σύζυγο, γονείς και αδελφές. Η γυναίκα του ήταν έγκυος και στις 17 Σεπτεμβρίου 1996 έφερε ένα πανέμορφο κοριτσάκι που πήρε το όνομα του ήρωα. Το μέλλον της μικρής Αναστασίας προδιαγραφόταν πριν καλά καλά γεννηθεί. Ποτέ της, όμως, δε θα γνώριζε τον ήρωα πατέρα της.

~*~*~*~*~

Την ημέρα της κηδείας του Tάσου Iσαάκ, στις 14 Aυγούστου, ημέρα κατάληψης της Aμμοχώστου, ξεκινούσε για την αθανασία ένας άλλος ήρωας. Είχε ορκιστεί για εκδίκηση και τίποτε δεν τον σταματούσε. Όταν τελείωσε η κηδεία, ομάδα από διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της θυσίας του Tάσου Iσαάκ.
Η σκηνή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν εμφανίστηκαν και πάλι οι «Γκρίζοι Λύκοι» και άρχισαν τον πετροπόλεμο. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τα χέρια των Eιρηνευτών ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Μόλις τον είδαν οι άλλοι διαδηλωτές ακούστηκε μια φωνή:

"Ρε μην πηγαίνεις κοντά. Έλα έξω ρε μ....α. Θα σου ρίξουνε".

Ο Σολωμός όμως ήταν αποφασισμένος. Τώρα ή ποτέ και άρχισε να σκαρφαλώνει στον ιστό με το τσιγάρο στα χείλη. Οι Τούρκοι άρχισαν να τον πυροβολούν, μέχρι που ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό. Στη συνέχεια άρχισαν να ρίχνουν προς τους διαδηλωτές. Οι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης. Η σορός του Σολωμού απομακρύνθηκε από την περιοχή. Αρκετά άτομα τραυματίστηκαν από τις σφαίρες των Τούρκων. Ένας από τους δολοφόνους του Σολωμού Σολωμού, ήταν και ο Kενάν Aκίν, έποικος, πρώην αξιωματικός του τουρκικού στρατού και πράκτορας των Τουρκικών Μυστικών Δυνάμεων.

Ο ήρωας Σολωμός Σολωμού ήταν μόλις 26 χρονών, ελεύθερος, από το Παραλίμνι.


Πηγή Άρθου: ΕΦΕΝ Λευκωσίας

Δεν υπάρχουν σχόλια: