ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΩΝ

Φώτο 01: Τα Μήλα των Εσπερίδων
(Αναπαράσταση σε αγγείο του 5ου αιώνα π.Χ.)

Τα Μήλα των Εσπερίδων
(ο δωδέκατος άθλος του Ηρακλή)

Όταν παντρεύτηκαν ο Δίας και η Ήρα όλοι οι θεοί τους έκαναν πλούσια δώρα. Η Γη τους έδωσε τα χρυσά μήλα της αιώνιας νεότητας και της αθανασίας. Η Ήρα τα θαύμασε τόσο πολύ, που φύτεψε το σπόρο τους στον κήπο των θεών, που ήταν στις Εσπερίδες. Από το σπόρο φύτρωσαν δέντρα που έκαναν χρυσά μήλα. Η Ήρα έβαλε φύλακα των δέντρων το Λάδωνα, ένα τεράστιο φίδι με εκατό κεφάλια, που δεν κοιμόταν ποτέ. Έτσι ήταν αδύνατο να μπει και να πάρει κανείς τα χρυσά μήλα.

Ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να του φέρει τα Χρυσά Μήλα των Εσπερίδων, ζητώντας του έτσι να κάνει τον δωδέκατο άθλο του. Όμως ο Ηρακλής δεν ήξερε το δρόμο για τον κήπο των θεών. Γι' αυτό ρώτησε τις Νύμφες. Αλλά ούτε και αυτές ήξεραν να του πουν. Γι' αυτό τον έστειλαν στον Νηρέα.

Ο Νηρέας, που δεν ήθελε να τον βοηθήσει, άρχισε να μεταμορφώνεται πότε σε νερό και πότε σε φωτιά. Όταν είδε ότι δεν μπορούσε να φοβίσει τον Ηρακλή, υποχώρησε και του έδειξε το δρόμο. Προχωρώντας συνάντησε τον Προμηθέα στο βράχο που ήταν αλυσοδεμένος.

Ο Ηρακλής σκότωσε τον αετό που τον έτρωγε και τον ελευθέρωσε. Για να τον ευχαριστήσει ο Προμηθέας του έδωσε πληροφορίες για τα χρυσά μήλα:

"Μην πας μόνος σου να τα κόψεις.
Να στείλεις τον Άτλαντα, που βρίσκεται δίπλα στον κήπο
και κρατά τον ουρανό στους ώμους.
Πρόσεξε όμως γιατί σίγουρα θα χρησιμοποιήσει κάποιο τέχνασμα για να σου
φορτώσει τον ουρανό."

Ο Ηρακλής συνέχισε το δρόμο του και βρήκε τον κήπο των θεών και τον Άτλαντα. Όταν του εξήγησε για ποιο λόγο βρισκόταν εκεί, ο Άτλας δέχθηκε να τον βοηθήσει, με την προϋπόθεση να κρατά αυτός τον ουρανό όσο θα έλειπε. Ο Άτλας πήγε στον κήπο, υπνώτισε το φίδι, έκοψε τα μήλα και τα πήγε στον Ηρακλή. Δεν του τα έδωσε αλλά του είπε ότι θα τα πήγαινε ο ίδιος στον Ευρυσθέα, αθετώντας τη συμφωνία τους. Ο Ηρακλής έκανε πως δέχθηκε, αλλά του ζήτησε να τον βοηθήσει να στηρίξει καλύτερα τις κολόνες του ουρανού στους ώμους του. Ο Άτλας άφησε κάτω τα μήλα και ανασήκωσε τον ουρανό. Τότε ο Ηρακλής γλίστρησε από κάτω και έφυγε.

Πήρε τα μήλα και ξεκίνησε για τις Μυκήνες. Όταν έφθασε τα έδωσε στον Ευρυσθέα, που όμως του τα χάρισε. Ο Ηρακλής τα έδωσε τότε στην Αθηνά για να τα πάει πίσω στη θέση τους.

©2008

Ο ΚΕΡΒΕΡΟΣ

Φώτο 01:
Ο Ηρακλής φέρνει τον Κέρβερο στον βασιλιά Ερυσθέα.
(απεικόνιση σε υδρία του 520 π.Χ.)

Ο Κέρβερος
(ο ενδέκατος άθλος του Ηρακλή)

Ο Κέρβερος ήταν ο φοβερός φύλακας του Κάτω Κόσμου. Είχε γεννηθεί από την Έχιδνα και τον Τυφώνα.

Ήταν ένα σκυλί με πενήντα κεφάλια, τα τρία από τα οποία ήταν μπροστά και τα υπόλοιπα ήταν πάνω στη ράχη του. Στην ουρά του κατέληγε το κεφάλι ενός δηλητηριώδους φιδιού. Ο Ευρυσθέας ζήτησε από τον Ηρακλή να κατέβει στον Κάτω Κόσμο και να του φέρει δεμένο τον Κέρβερο. Αυτός ήταν ο ενδέκατος άθλος του.

Ο Ηρακλής έφθασε κάτω από τη γη μέσα από μια σπηλιά. Η σπηλιά αυτή ήταν κάτω από έναν ναό του Ποσειδώνα στο ακρωτήριο Ταίναρο. Στην άκρη του ποταμού κάτω από τη γη, βρήκε τον βαρκάρη του Άδη, τον Χάρωνα, και του ζήτησε να τον περάσει απέναντι.
Παρουσιάστηκε στον Άδη και την Περσεφόνη και τους ζήτησε να πάρει για λίγο τον Κέρβερο στη γη, για να τον δει ο Ευρυσθέας. Αυτοί δέχθηκαν με έναν όρο: να τον πιάσει με τα χέρια του, χωρίς να χρησιμοποιήσει κανένα όπλο. Ο Ηρακλής δέχθηκε, άφησε τα όπλα του και ξεκίνησε για να βρει τον Κέρβερο. Όταν τον βρήκε, τύλιξε τα μπράτσα του στο λαιμό του και τον ακινητοποίησε. Τον έδεσε γερά και ξεκίνησε για τον Πάνω Κόσμο.

Ο Άδης όμως αθέτησε την υπόσχεσή του και αρνήθηκε στον Ηρακλή να πάρει μαζί του τον Κέρβερο. Ο Ηρακλής θύμωσε, επιτέθηκε στον Άδη και τον τραυμάτισε. Έτσι αυτός φοβήθηκε και τον άφησε να φύγει. Ο Ηρακλής κατόρθωσε να βγει πάνω στη γη με τη βοήθεια της Αθηνάς. Όταν έφθασε στις Μυκήνες, έδειξε τον Κέρβερο στον Ευρυσθέα, που φοβήθηκε και κρύφτηκε στο χάλκινο πιθάρι του.

Αφού πραγματοποίησε τον ενδέκατο άθλο του ο Ηρακλής, επέστρεψε στον Άδη τον Κέρβερο, κρατώντας την υπόσχεσή του.

©2008

ΤΑ ΒΟΔΙΑ ΤΟΥ ΓΗΡΥΟΝΗ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του δέκατου άθλου του Ηρακλή,
που μάχεται με τον Γηρυόνη, σε αμφορέα του 540 π.Χ.

Τα Βόδια του Γηρυόνη
(Ο δέκατος άθλος του Ηρακλή)

Ο Γηρυόνης ήταν ένα τέρας με τρία κεφάλια και τρία σώματα ενωμένα στη μέση. Έμενε στο μακρινό νησί Ερύθεια και είχε ένα φημισμένο κοπάδι κοκκινότριχα βόδια. Για να μην τα πλησιάζει κανείς είχε βάλει βοσκό τον Ευρυτίωνα, το γιο του Άρη και ένα σκυλί με δύο κεφάλια και φιδίσια ουρά. Ο Ευρυσθέας είπε στον Ηρακλή ότι το να του φέρει τα Βόδια του Γηρυόνη θα ήταν ο δέκατος άθλος του.

Ο Ηρακλής ξεκίνησε για την Ερύθεια, στην οποία έφθασε μέσα από περιπέτειες. Πολύτιμος βοηθός του ήταν ο Ήλιος, που του έδωσε το χρυσό κύπελλό του και μπόρεσε έτσι να περάσει τη θάλασσα.
Όταν έφθασε στο νησί, ανέβηκε στο βουνό Άβαντα και κάθισε να σκεφτεί με ποιο τρόπο θα έπαιρνε τα βόδια. Εκεί τον βρήκε ο σκύλος του Γηρυόνη και του επιτέθηκε.
Ο Ηρακλής έλιωσε τα δυο κεφάλια του με το ρόπαλό του. Ο βοσκός που άκουσε τη φασαρία έτρεξε να δει τι συμβαίνει. Ο Ηρακλής τον σκότωσε κι αυτόν, πήρε τα βόδια και προχώρησε προς τη θάλασσα. Ο Γηρυόνης, που είχε στο μεταξύ μάθει τι έγινε, πρόλαβε τον Ηρακλή και του επιτέθηκε. Μετά από μια σκληρή μονομαχία ο Ηρακλής τον σκότωσε και πήρε τα βόδια.

Στην επιστροφή, που κράτησε πολύ καιρό, πέρασε από πολλούς τόπους, όπου αντιμετώπισε διάφορες περιπέτειες. Όταν γύρισε στις Μυκήνες έδωσε τα βόδια στον Ευρυσθέα, ο οποίος τα θυσίασε στην Ήρα.

©2008

Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του ένατου άθλου του Ηρακλή,
με την αρπαγή της ζώνης της Ιππολύτης (υδρία 430 π.Χ.)

Η Ζώνη της Ιππολύτης
(ο ένατος άθλος του Ηρακλή)

Οι Αμαζόνες ζούσαν στον Εύξεινο Πόντο, στην πόλη Θεμίσκυρα. Βασίλισσά τους ήταν η Ιππολύτη, η κόρη του Άρη και της Οτρηρής. Όταν πήρε τη βασιλεία των Αμαζόνων, ο Άρης της έκανε δώρο μια ζώνη, που με τον καιρό έγινε το σύμβολό της.

Ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να του φέρει τη ζώνη της Ιππολύτης και να πραγματοποιήσει έτσι τον ένατο άθλο του. Ο Ηρακλής ξεκίνησε μ' ένα πλοίο για τη Μικρά Ασία, αφού πήρε μαζί του αρκετά παλικάρια. Πρώτος σταθμός ξεκούρασης για τους πολεμιστές ήταν η Πάρος, όπου διοικούσαν τέσσερα παιδιά του Μίνωα. Αυτοί αντιμετώπισαν εχθρικά τον Ηρακλή και σκότωσαν δύο από τα παλικάρια του. Για να ανταποδώσει ο Ηρακλής, σκότωσε τους τέσσερις βασιλείς και κυρίεψε την πόλη. Οι Παριανοί του πρόσφεραν δύο αιχμαλώτους, για να τους δώσει πίσω την ελευθερία τους. Ο Ηρακλής δέχτηκε και αφού πήρε μαζί του τον Αλκαίο και τον Ανδρόγεο, εγκατέλειψε την Πάρο.

Δεύτερος και τελευταίος σταθμός του Ηρακλή ήταν η Μυσία, όπου βασίλευε ο Λύκος. Καθώς αυτός βρισκόταν σε πόλεμο με τους Βεβρύκους, ο Ηρακλής και οι σύντροφοί του τον βοήθησαν να τους νικήσει. Ο Λύκος, για να ευχαριστήσει τον Ηρακλή, ονόμασε τη χώρα των Βεβρύκων Ηράκλεια. Μετά απ' αυτό ο Ηρακλής ξεκίνησε για τη χώρα των Αμαζόνων.

Όταν έφθασε εκεί είπε στην Ιππολύτη για τον Ευρυσθέα και τη ζώνη της και εκείνη συμφώνησε να του τη δώσει. Η Ήρα όμως, που παρακολουθούσε τον Ηρακλή, μεταμορφώθηκε σε Αμαζόνα και άρχισε να διαδίδει ότι σκοπός του Ηρακλή ήταν να κατακτήσει το βασίλειό τους. Οι Αμαζόνες πείστηκαν από την Ήρα και όρμησαν στον Ηρακλή και τους συντρόφους του. Στη μάχη που ακολούθησε σκότωσε την Ιππολύτη και πήρε τη ζώνη της. Μάζεψε τότε τους συντρόφους του και πήραν το δρόμο της επιστροφής.

Ο γυρισμός στις Μυκήνες όμως άργησε, γιατί ο Ηρακλής πέρασε από την Τροία, για να εκδικηθεί τον Λαομέδοντα. Όταν τελείωσε και αυτή η εκστρατεία γύρισε στον Ευρυσθέα και του έδωσε τη ζώνη της Ιππολύτης.

©2008

ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΔΙΟΜΗΔΗ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του όγδοου άθλου του Ηρακλή,
με τα άλογα του Διομήδη σε κύλιξ του 510 π.Χ.

Τα Άλογα του Διομήδη
(0 όγδοος άθλος του Ηρακλή)

Ο Διομήδης, γιος του Άρη και της Κυρήνης, ήταν βασιλιάς των Βιστόνων της Θράκης. Είχε τέσσερα θηλυκά άλογα: την Πόδαγρο, την Λάμπων, την Ξάνθο και την Δεινό. Τα άλογα αυτά ήταν πολύ άγρια: έτρωγαν ανθρώπινες σάρκες και από τα ρουθούνια τους έβγαζαν φωτιά. Ο Διομήδης, για να τα κρατάει στο στάβλο, τα είχε δέσει με χοντρές αλυσίδες και είχε βάλει οπλισμένους άντρες να τα φυλάνε. Για να τα τρέφει σκότωνε όποιον ξένο πήγαινε στο βασίλειό του ή κάποιους από τους υπηκόους του.

Ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να πραγματοποιήσει τον όγδοο άθλο του και να του φέρει τα άλογα του Διομήδη. Ο Ηρακλής ξεκίνησε έχοντας μαζί του κι άλλους ήρωες και έφτασε στη Θράκη με πλοίο. Πήγε κατ' ευθείαν στους στάβλους, σκότωσε τους φρουρούς και πήρε άλογα. Τα άφησε κοντά στο πλοίο και έβαλε φρουρούς να τα φυλάνε. Ο Διομήδης, που είχε μάθει τι έγινε, καταδίωξε τον Ηρακλή και τους συντρόφους του. Στη μάχη που έγινε ο Ηρακλής σκότωσε με το ρόπαλό του τον Διομήδη.

Όταν γύρισε στο πλοίο αντίκρυσε ένα αποτρόπαιο θέαμα: τα άλογα είχαν σκοτώσει τους φρουρούς, μεταξύ των οποίων ήταν και ο πολύ στενός φίλος του Ηρακλή 0 Άβδηρος. Αφού έθαψε τους νεκρούς, ίδρυσε προς τιμή του φίλου την πόλη Άβδηρα και ξεκίνησε για την επιστροφή. Όταν έφθασε στις Μυκήνες, παρέδωσε τα άλογα στον Ευρυσθέα, που τα άφησε να τριγυρνούν ελεύθερα.

©2008

Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΤΑΥΡΟΣ

Φώτο 01:

Απεικόνιση του έβδομου άθλου του Ηρακλή,
με τον Κρητικό ταύρο σε αμφορέα του 540 π.Χ.

Ο Κρητικός Ταύρος
(ο έβδομος άθλος του Ηρακλή)

Σύμφωνα με το μύθο που κυκλοφορούσε στην Κρήτη ένας άγριος ταύρος, που προξενούσε μεγάλες καταστροφές. Ο ταύρος ήταν αυτός με τον οποίο ενώθηκε η Πασιφάη και έκανε μαζί του τον Μινώταυρο. Ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να πραγματοποιήσει τον έβδομο άθλο του και να του φέρει ζωντανό τον άγριο ταύρο.

Ο Ηρακλής πήγε στην Κρήτη, παρουσιάστηκε στον Μίνωα και ζήτησε τη βοήθειά του. Αφού ετοιμάστηκε, βρήκε τον ταύρο και άρχισε να τον κυνηγά. Μετά από λίγο τον έπιασε από τα κέρατα και τον έδεσε έτσι που να μην είναι εύκολο να κουνηθεί. Έφυγε από την Κρήτη για την Πελοπόννησο καθισμένος στη ράχη του ταύρου, που πέρασε τη θάλασσα κολυμπώντας.

Όταν έφθασε τον πήρε στους ώμους του και τον πήγε στον Ευρυσθέα. Αυτός μόλις τον είδε σκέφτηκε να τον θυσιάσει στην Ήρα. Η θεά όμως δεν δέχθηκε παρακινούμενη από το μίσος της για τον Ηρακλή. Έτσι ο Ευρυσθέας άφησε ελεύθερο τον ταύρο, που αφού περιπλανήθηκε στην Πελοπόννησο, πήγε στον Μαραθώνα. Εκεί συνέχισε να προξενεί καταστροφές, ώσπου τον έπιασε ο Θησέας.

©2008

Η ΚΟΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΑ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του έκτου άθλου του Ηρακλή.
Λεπτομέρεια από τη μετόπη του ναού του Δία στην Ολυμπία 460 π.Χ.

Η Κόπρος του Αυγεία
(ο έκτος άθλος του Ηρακλή)

Στην εύφορη και πλούσια Ήλιδα, ήταν βασιλιάς ο Αυγείας, ο γιος του Ήλιου. Ο Αυγείας είχε πολλά πλούτη και μεγάλη δύναμη, στοιχεία που τον είχαν κάνει ξακουστό. Ο πατέρας του Ήλιος, του είχε δώσει ως δώρο, κοπάδια από βόδια και πρόβατα. Τα κοπάδια αυτά είχαν ξαπλωθεί σ' όλη την περιοχή της Ήλιδας, όπου έβρισκαν πλούσια τροφή και πλήθαιναν πολύ γρήγορα. Όμως τα τόσα πολλά ζώα έβγαζαν πολλή κοπριά, τόση που ήταν αδύνατο στους κατοίκους της Ήλιδας να την μαζέψουν. Έτσι άνθρωποι και ζώα απειλούνταν με αρρώστιες, ενώ είχαν ήδη μολυνθεί να χωράφια. Ο Ευρυσθέας, που είχε μάθε γι' αυτό το κακό, διέταξε τον Ηρακλή να πραγματοποιήσει τον έκτο άθλο του: να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία σε μία μέρα, χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια του.

Ο Ηρακλής δέχθηκε την πρόκληση, πήγε στην Ήλιδα και παρουσιάστηκε στον Αυγεία. Του είπε ότι μπορούσε να καθαρίσει τη χώρα σε μια μέρα, χωρίς όμως να αναφέρει ότι ήταν εντολή του Ευρυσθέα. Ο Αυγείας, μη πιστεύοντας ότι θα τα καταφέρει, του ζήτησε να μάθε τί θα ήθελε για αμοιβή. Ο Ηρακλής του ζήτησε τότε ένα μέρος από το βασίλειό του. Για να σφραγίσουν τη συμφωνία κάλεσα και το γιο του Αυγεία Φυλέα ως μάρτυρα. Μετά απ' αυτό ο Ηρακλής ξεκίνησε για να καθαρίσει την Ήλιδα από την κοπριά. Για να τα καταφέρει σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει έναν τρόπο που δεν ήταν σύμφωνος με τις εντολές του Ευρυσθέα: έσκαψε ένα χαντάκι που πήγαινε από τα χωράφια και τους στάβλους στη θάλασσα και έριξε μέσα τα νερά του Αλφειού ποταμού. Τα ορμητικά νερά παρέσυραν την κοπριά μέσα σε λίγες ώρες.

Αφού καθάρισε την Ήλιδα ο Ηρακλής, πήγε στον Αυγεία και ζήτησε την αμοιβή του. Ο Αυγείας -που είχε στο μεταξύ μάθει για τις εντολές του Ευρυσθέα- αρνήθηκε να του την δώσει. Πρότεινε μάλιστα να ορίσουν και δικαστή για τη διαφορά τους. Κάλεσαν τον Φυλέα, ο οποίος όμως αποφάσισε ότι ο Ηρακλής είχε δίκιο. Ο Αυγείας οργίστηκε και τους έδιωξε και τους δύο από την Ήλιδα. Ο Ηρακλής πήγε στον Ευρυσθέα και τον ενημέρωσε για την πραγματοποίηση του άθλου.

©2008

ΟΙ ΣΤΥΜΦΑΛΙΔΕΣ ΟΡΝΙΘΕΣ

Φώτο 01:

Απεικόνιση του πέμπτου άθλου του Ηρακλή,
με τις Στυμφαλίδες Όρνιθες σε αμφορέας του 530 π.Χ.

Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες
(ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή)

Ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή πραγματοποιήθηκε στη βόρεια Αρκαδία, στην πόλη Στύμφαλο. Στην πόλη αυτή υπήρχε μια λίμνη, η Στυμφαλίδα και γύρω της ένα πυκνό δάσος. Εκεί είχαν καταφύγει άγρια πουλιά, φοβούμενα τα άγρια ζώα του βουνού. Με τον καιρό έγιναν πολύ άγρια, πλήθαιναν σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα και έδιωχναν κάθε ζώο από την περιοχή τους. Όταν ξεχύνονταν στα περιβόλια κατέστρεφαν τα πάντα. Ήταν τόσο μεγάλος ο αριθμός τους, ώστε όταν πετούσαν όλα μαζί, έκρυβαν τον ήλιο. Γι' αυτό ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να τα εξαφανίσει.

Όταν έφθασε στη Στυμφαλίδα ο Ηρακλής αντιμετώπισε δύο προβλήματα: το πρώτο ήταν ότι τα πουλιά ήταν κρυμμένα στην πλούσια βλάστηση του δάσους και το άλλο ότι ήταν αναρίθμητα και δεν ήξερε τι να κάνει για να τα σκοτώσει ή να τα διώξει. Τότε φάνηκε ως από μηχανής θεός η Αθηνά, για να τον βοηθήσει. Του έδωσε δύο χάλκινα κρόταλα, που είχε φτιάξει ο Ήφαιστος, που έκαναν φοβερό θόρυβο.

Ο Ηρακλής τα πήρε και άρχισε να τα χτυπά μεταξύ τους. Τα πουλιά τρόμαξαν και άρχισαν να πετούν. Έτσι σκότωσε με τα βέλη του όσο πιο πολλά μπορούσε. Αυτά που δεν σκότωσε, έφυγαν τρομαγμένα και βρήκαν καταφύγιο στο νησί του Άρη, όπου τα βρήκαν οι Αργοναύτες. Αφού απάλλαξε τον τόπο από τις Στυμφαλίδες Όρνιθες, πρόσφερε ως δώρο μερικές στην Αθηνά, ευχαριστώντας την για τη βοήθεια. Έτσι ολοκληρώθηκε ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή.

©2008

Η ΚΕΡΥΝΙΤΙΔΑ ΕΛΑΦΟΣ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του τέταρτου άθλου του Ηρακλή
με την Κερυνίτιδα Έλαφος σε αμφορέα

Η Κερυνίτιδα Έλαφος
(ο τέταρτος άθλος του Ηρακλή)

Η Κερυνίτις Έλαφος, ήταν η ιερή ελαφίνα της θεάς Άρτεμης και ζούσε στα βουνά της Αργολίδας. Είχε χρυσά κέρατα, ήταν πανέμορφη και έτρεχε σαν άνεμος χάρη στις χάλκινες οπλές της. Ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να του φέρει ζωντανή την ιερή ελαφίνα. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο, γιατί δεν έπρεπε να την πληγώσει.

Όταν έφτασε στο βουνό που ζούσε το ιερό ελάφι, το βρήκε και άρχισε την προσπάθειά του. Η ελαφίνα όμως έτρεχε πολύ γρήγορα και ήταν αδύνατο στον Ηρακλή να βρεθεί κοντά της. Το κυνήγι αυτό κράτησε ένα χρόνο, χωρίς ο ήρωας να καταφέρει τίποτα.
Μια μέρα η ελαφίνα βρέθηκε στις όχθες του ποταμού Λάδωνα. Προσπαθώντας να περάσει απέναντι, έχασε χρόνο και την έφτασε ο Ηρακλής. Η ευκαιρία αυτή ήταν μοναδική γι' αυτόν. Αποφάσισε να την τραυματίσει ελαφρά, παραβαίνοντας τις εντολές του Ευρυσθέα.

Έτσι την έπιασε και την έβαλε στους ώμους του για να επιστρέψει στις Μυκήνες. Στο δρόμο συνάντησε την Άρτεμη και τον Απόλλωνα. Η θεά, όταν είδε το ιερό ελάφι της στους ώμους του Ηρακλή, θύμωσε και του το άρπαξε. Όταν όμως ο ήρωας της εξήγησε ότι δεν θα το σκότωνε και ότι ήταν εντολή του Ευρυσθέα, ο θυμός της Άρτεμης μαλάκωσε. Του το έδωσε πίσω και έτσι ο Ηρακλής κατάφερε να ολοκληρώσει και τον τέταρτο άθλο του.

©2008

Ο ΕΡΥΜΑΝΘΙΟΣ ΚΑΠΡΟΣ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του τρίτου άθλου του Ηρακλή
με τον Ερυμάνθιο Κάπρο σε αμφορέα του 510 π.Χ.

Ο Ερυμάνθιος Κάπρος
(Ο τρίτος άθλος του Ηρακλή)

Ο Ερυμάνθιος Κάπρος ήταν ένα αγριογούρουνο, που ζούσε στην Αρκαδία, στο βουνό Ερύμανθο. Από εκεί κατέβαινε στις γύρω πόλεις και κατέστρεφε ό,τι έβρισκε μπροστά του.
Ο Ευρυσθέας έδωσε εντολή στον Ηρακλή να πιάσει τον Κάπρο και να του τον πάει ζωντανό. Έφυγε λοιπόν ο ήρωας για να βρει την κρυψώνα του ζώου στο βουνό Ερύμανθο.

Όταν έφτασε εκεί, άρχισε να φωνάζει, για να το κάνει να βγει έξω. Μόλις ο Κάπρος φάνηκε, φοβισμένος από τις φωνές του Ηρακλή, ο Ηρακλής άρχισε να τον καταδιώκει. Όταν έφτασαν σ' ένα χιονισμένο σημείο του βουνού, ο Κάπρος έπεσε κάτω, εξαντλημένος από την κούραση.
Ο Ηρακλής τον έπιασε τότε και του έδεσε τα χέρια και τα πόδια. Τον πήρε στους ώμους του και τον πήγε στον Ευρυσθέα, που μόλις είδε το φοβερό ζώο φοβήθηκε και κρύφτηκε. Μετά απ' αυτό ο Ηρακλής σκότωσε τον Ερυμάνθιο Κάπρο και κράτησε ως αναμνηστικό του τρίτου άθλου του το δέρμα του.

©2008

Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΎΔΡΑ

Φώτο 01:
Απεικόνιση του 2ου άθλου του Ηρακλή με την Λερναία Ύδρα
σε αμφορέα του 540 π.Χ..

Η Λερναία Ύδρα
(Ο δεύτερος άθλος του Ηρακλή)

Η Λερναία Ύδρα ήταν ένα τέρας με μορφή φιδιού, που γεννήθηκε από την Έχιδνα και ανατράφηκε από την Ήρα. Ζούσε στην περιοχή του Άργους, κοντά στη λίμνη Λέρνα, από την οποία πήρε και το όνομά της. Είχε εννέα κεφάλια με σχήμα φιδιού, από τα οποία έβγαινε φωτιά και από τα ρουθούνια της δηλητηριώδης ανάσα.
Ένα από τα κεφάλια της ήταν αθάνατο και μπορούσε να ζει αποκομμένο από το σώμα. Σ' αυτόν τον άθλο ο Ηρακλής είχε βοηθό του τον Ιόλαο. Όταν έφθασαν στη λίμνη που ζούσε η Λερναία Ύδρα, άρχισαν να ψάχνουν για το τέρας, που όμως είχε κρυφτεί.

Ο Ηρακλής, βοηθούμενος από την Αθηνά, έβαλε φωτιά στα βέλη του και τα έριξε στη φωλιά της. Η Ύδρα βγήκε έξω και τυλίχτηκε γύρω από το ένα πόδι του Ηρακλή. Ο Ηρακλής χωρίς να φοβηθεί άρχισε να κόβει ένα ένα τα κεφάλια της. Όταν όμως έφτασε και έκοψε το αθάνατο, αμέσως φύτρωσαν στη θέση του δύο νέα. 'Οσο τα έκοβε τόσο αυτά πολλαπλασιάζονταν.

Επειδή δεν μπορούσε να εξουδετερώσει εύκολα τη Λερναία Ύδρα, έστειλε τον Ιόλαο να φέρει αναμμένους δαυλούς. Μόλις αυτός πήγε κοντά έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο που είχε σκεφτεί. Όταν ο ίδιος έκοβε ένα κεφάλι, αμέσως ο Ιόλαος έβαζε πάνω στη πληγή τον αναμμένο δαυλό. Έτσι κατάφερε και κατέστρεψε τα θνητά κεφάλια της Λερναίας Ύδρας.
Το αθάνατο μόλις το έκοψε το έθαψε στη γη και έβαλε πάνω μια πελώρια πέτρα, έτσι ώστε να μην μπορεί να βγει και να ενωθεί με το άψυχο πια σώμα της.

Μετά απ' αυτό ο Ηρακλής γύρισε στις Μυκήνες και ενημέρωσε τον Ευρυσθέα για τον δεύτερο άθλο του.

©2008

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΝΕΜΕΑΣ

Φώτο 01:
Απεικόνιση της πάλης του Ηρακλή με το Λιοντάρι της Νεμέας
σε στάμνα του 490 π.Χ..

Το Λιοντάρι της Νεμέας
(Ο πρώτος άθλος του Ηρακλή)

Η εξολόθρευση του λιονταριού της Νεμέας ήταν ο πρώτος άθλος του Ηρακλή.
Το φοβερό αυτό λιοντάρι είχε γεννηθεί από την Έχιδνα και είχε ανατραφεί από την Ήρα. Όταν μεγάλωσε οι θεοί το έστειλαν στη Νεμέα για να τιμωρήσουν τους κατοίκους της περιοχής επειδή είχαν παραμελήσει τις θυσίες. Το λιοντάρι κατέστρεφε τα πάντα και κατασπάραζε ζώα και ανθρώπους.

Ο Ηρακλής πήρε την εντολή από τον Ευρυσθέα και ξεκίνησε για τη Νεμέα. Στο δρόμο συνάντησε έναν βοσκό που το λιοντάρι του είχε φάει όλο το κοπάδι του. Αυτός τον παρακάλεσε να δεχθεί την φιλοξενία του. Ετοιμάστηκε μάλιστα να σφάξει το μόνο ζώο που του είχε απομείνει για να τον τιμήσει. Ο Ηρακλής του είπε να αναβάλει την σφαγή για τριάντα μέρες.
Αν δεν κατάφερνε να σκοτώσει το λιοντάρι και να γυρίσει - γεγονός που θα σήμαινε ότι τον είχε φάει - θα έπρεπε να το θυσιάσει τιμώντας τον ως ήρωα.
Αν όμως γύριζε και είχε σκοτώσει το λιοντάρι, τότε θα έπρεπε να το θυσιάσει προς τιμήν του Δία.

Όταν έφτασε στη περιοχή του λιονταριού ετοιμάστηκε για τη μάχη. Μόλις εμφανίστηκε του έριξε αμέσως ένα βέλος που χτύπησε πάνω του και έπεσε στο χώμα. Του πέταξε και δεύτερο, που είχε όμως την ίδια τύχη. Το λιοντάρι όρμηξε κατά πάνω του και ο Ηρακλής προσπάθησε να αμυνθεί χτυπώντας το με το ρόπαλό του.
Το λιοντάρι οπισθοχώρησε και μπήκε στη σπηλιά του, που είχε δύο εισόδους.
Ο Ηρακλής έφραξε τότε τη μια είσοδο και μπήκε στη σπηλιά από την άλλη. Όρμησε κατά πάνω του και ξεκίνησε μια θανάσιμη μάχη. Ο Ηρακλής τύλιξε τα μπράτσα του γύρω από το λαιμό του λιονταριού και το έσφιξε τόσο δυνατά που κατάφερε να το σκοτώσει.
Μετά το πήρε στους ώμους του και πήρε το δρόμο της επιστροφής.
Σε ανάμνηση αυτής της μάχης, ο Ηρακλής ζήτησε από τους κατοίκους της Νεμέας να γίνονται αγώνες στη Νεμέα και να ονομαστούν Νέμεα.

Όταν τελικά ο Ηρακλής έφυγε και έφτασε στις Μυκήνες, έδειξε στον Ευρυσθέα το λιοντάρι και ζήτησε να κρατήσει το δέρμα του ως ανάμνηση του άθλου του. Ο Ευρυσθέας δέχθηκε, κι έτσι ο Ηρακλής είχε ριγμένο το δέρμα του ζώου στο σώμα του και περικεφαλαία το κεφάλι του.

©+® Dilaz 2008

O ΗΡΑΚΛΗΣ - THE HERCULES

Φώτο 01: Ο Ηρακλής
(Γιος του Δία & της Αλκμήνης)

Η γέννηση του Ηρακλή

Ο Ηρακλής ήταν γιος του Δία και της εγγονής του Περσέα Αλκμήνης.
Όταν κάποτε ο Δίας είδε την Αλκμήνη, θέλησε να ενωθεί μαζί της, αλλά όχι όπως με τις άλλες θνητές γυναίκες.
Ήθελε η γυναίκα αυτή να γεννήσει τον πιο δυνατό, τον πιο γενναίο, αυτόν που θα λύτρωνε τους ανθρώπους.
Η ένωση αυτή δεν ήταν εύκολο να γίνει, καθώς η Αλκμήνη ήταν πιστή στο σύζυγό της Αμφιτρύωνα.
Σκέφτηκε λοιπόν να πάρει τη μορφή του όταν θα έλειπε από το σπίτι του. Έτσι έγινε και ξεγέλασε την Αλκμήνη, που τον καλοδέχτηκε. Έμεινε μαζί της όλη τη νύχτα, μια νύχτα που ο Δίας την έκανε να κρατήσει τρεις ολόκληρες ημέρες και σαν φάνηκε η αυγή, εξαφανίστηκε.
Λίγο μετά γύρισε ο Αμφιτρύωνας, ο οποίος πλάγιασε με την Αλκμήνη. Έτσι τη νύχτα αυτή η Αλκμήνη συνέλαβε δύο παιδιά: από τον Δία τον Ηρακλή και από τον Αμφιτρύωνα τον Ιφικλή.
Η Ήρα που παρεπιμπτώντος είχε καταλάβει την απιστία του Δία ορκίστηκε πως θα εκδικούνταν το γιο που θα γεννιόταν.
Γι' αυτό όταν ήρθε η ώρα να γεννήσει η Αλκμήνη, έστειλε τις Μοίρες και την Ειλειθυία να εμποδίσουν την γέννα.
Αυτές κάθισαν έξω από την πόρτα της, με δεμένα τα χέρια γύρω από τα γόνατα, εμποδίζοντάς την έτσι να γεννήσει. Η Γαλινθιάδα, μια φίλη της Αλκμήνης, σοφίστηκε τότε κάτι: πήγε έξω και τους είπε ότι η Αλκμήνη γέννησε αγόρι με τη θέληση του Δία.
Έκπληκτες οι Μοίρες και η Ειλειθυία σήκωσαν τα χέρια, σταμάτησαν τα μάγια και γέννησε η Αλκμήνη τον Ηρακλή. Μια μέρα μετά γεννήθηκε και ο δίδυμος αδελφός του, ο Ιφικλής.

©+® Dilaz 2008